Liechtenstein

Ponad 1500 łat temu ziemie dzisiejszego księstwa Liechtenstein zostały zasiedlone przez Alemanów i Germanów. Karol Wielki włączył je do swojego imperium. Przez wieki Liechtenstein był podzielony na dwa niezależne hrabstwa. Centrum władzy jednego z nich znajdowało się w Vaduz, drugiego natomiast -w Schellenburgu, na północy. Hrabstwa zostały zakupione przez austriacki stary ród (jego istnienie jest udokumentowane od XII w.) hrabiów Liechtenstein (nazwa rodu pochodzi od twierdzy Liechtenstein pod Modling w pobliżu Wiednia). W roku 1719 nabyte włości zostały uznane przez Austrię za suwerenne księstwo pozostające w granicach cesarstwa niemieckiego.W roku 1804 władca austriacki zrzekł się tytułu cesarza rzymskiego i Liechtenstein został w roku 1806 członkiem Związku Reńskiego (związek państw zachodnioniemieckich pod protektoratem Francji), w którym pozostawał do roku 1814. W latach 1815-1866 był członkiem Związku Niemieckiego. Przez cały czas księstwo Liechtenstein utrzymywało ścisły związek polityczny i gospodarczy z Austrią. Wraz z nią w 1866 roku wystąpiło ze Związku Niemieckiego i uzyskało pełną niepodległość. Podczas I wojny światowej Liechtenstein był państwem neutralnym. Po wojnie więzy z Austrią rozluźniły się na rzecz ścisłej współpracy ze Szwajcarią. Od roku 1921 na mocy ustawy zasadniczej Liechtenstein jest monarchią konstytucyjną o demokratyczno-parlamentarnej formie rządów. Na czele państwa stoi książę. W jednoizbowym parlamencie zasiada dwudziestu pięciu deputowanych, wybieranych w wyborach powszechnych co cztery lata (obowiązek uczestnictwa w wyborach mają mężczyźni od dwudziestego piątego roku życia, kobiety dopuszczono do głosowania dopiero w roku 1986, ale tylko w wyborach ogólnokrajowych). W 1924 roku księstwo weszło w skład szwajcarskiego związku celnego. Państwo związało się ze Szwajcarią nie tylko unią celną, ale także monetarną (od 1921 roku walutą obiegowąjest w tym kraju frank szwajcarski) i pocztową. Niskie podatki i korzystne przepisy sprawiły że w Liechtensteinie mają siedziby liczne przemysłowe firmy zagraniczne i towarzystwa finansowe. Księstwo jest ważnym europejskim centrum finansowo-bankowym. Liechtenstein nie ma żadnych surowców naturalnych, stąd muszą one być importowane, podobnie jak paliwa. Wpływa to korzystnie na czystość środowiska naturalnego, które jest dodatkowo chronione licznymi przepisami. Przemysł przetwórczy zajmuje się głównie produkcją urządzeń optycznych, elektronicznych i precyzyjnych. Ważną gałęzią gospodarki jest turystyka i sprzedaż znaczków pocztowych. Liechtenstein należy do najbogatszych krajów na świecie.